Lodovicus Maria Rutten, roepnaam Louis, geboren op 26 mei 1930 in Venray. Hij is overleden op 28 mei 2002 in Venray.

Louis had kennis van 4 talen en kon oude (ge-)schriften lezen en verklaren. Hij verrichtte in zijn leven ruim 40 jaar historisch – en archeologisch onderzoek, waarvan hij ongeveer de laatste 10 jaar publiceerde in onder andere regionale dag- en weekbladen. Voor dergelijke onderzoeken bezocht hij vele malen o.a Amsterdam, Arnhem, Düsseldorf, Geldern, Brussel, Antwerpen en Maastricht.

De laatste tien jaren in zijn leven heeft Louis Rutten zich intensief beziggehouden met de geschiedenis van Venray. Dit heeft geresulteerd in een flink aantal publicaties die dan als artikel of ingezonden mededeling verschenen in de plaatselijke dag- of weekbladen, zoals de „Peel en Maas“ en de „Trompetter“.

St. Petrus Banden

De onderzoeken welke werden verricht door Louis Rutten bestreken vaak een groot aantal terreinen, zoals: genealogie, bestuur en rechtspraak, armenzorg en van bijzondere panden in Venray en hun bewoners. Zeer intensief heeft hij zich beziggehouden met de familieachtergrond van de uit Venray afkomstige geleerde Godefridus Henschenius (1601 – 1681).

Louis onderscheidde zich door intensief en kritisch bronnenonderzoek. Hij putte veel gegevens uit moeilijk toegankelijke bronnen, welke relatief zelden voor onderzoek geraadpleegd werden. De artikelen van Louis Rutten staan in een oude traditie van historisch onderzoek: publicatie van nog niet eerder bekende gegevens.

Samen met leden van de Archeologische Werkgroep Venray heeft Louis onderzoek verricht naar de zogenaamde „Borggraaf van Venray“ en de opgravingen op „Het Sint Antoniusveld“, waar destijds de voor de Venrayse geschiedenis zeer waardevolle „Gouden Fibula“ werd gevonden in een Romeins graf en de Romeinse put op De Hulst. Ook deed hij onderzoek naar het armenhuis Venray, beschreef en dateerde hij het melaatsenhuis en stelde hij de locatie vast van de galgenplaats te Castenray. Tevens herplaatste hij de gerechtssteen op de Grote Markt en beschreef de historie van herberg „De Bonte Koe“. Verder onderzocht hij gerechtelijke stukken, Latijnse en kerkelijke documenten uit de 14e tot de 18e eeuw.

 

Oud raadhuis

Louis zijn bekwaamheid is onder andere terug te vinden in zijn geschriften zoals:

„Galg en Brandstapel in Venray’s Historie“;
„Jacob Ingen Strael (1540-1618)“;
„Het Huys de Croon“.

Louis was onder andere (mede-)oprichter van „’t Silveren Swaentje“, Archeologische werkgroep Venray“ en het vroegere Bestuur van de Vredeskerk in Venray“

 

Op 13 september 1995 werd Louis Rutten onderscheiden met het „Zilveren Swaentje“ en in april 2002 werd hij nog onderscheiden door Hare Majesteit de koningin tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau Louis Rutten is kort na de Koninklijke onderscheiding op 28 mei 2002 overleden. Voor andere historici zal zijn werk in de toekomst een waardevolle „Fundgrube“ zijn.

Bron: Mark Rutten

De amateurarcheologen, Louis Rutten, Joost van de Vorle, Cor Weijers en Ben Kruysen zijn bezig met het handmatig inventariseren van de op het Sint Antoniusveld gevonden scherven.

Sjef Beerkens bij een opgegraven put.

Ben Kruysen inspecteert de afgegraven grond nogmaals zodat géén enkel belangrijk detail over het hoofd wordt gezien.

Louis Rutten(boven) en Joost van de Vorle (onder), tonen trots de voorwerpen, waaronder Merovingisch aardewerk uit de 6e en 7e Eeuw, die tijdens de opgravingen gevonden zijn.

De sporen tekenden zich tijdens de opgravingen als een mooi patroon van verkleuringen van paalgaten, kuilen en waterputten af.

Joost van de Vorle toont aan Sjef Beerkens het graf waarin de “Gouden Fibula” gevonden is. Joost wijst hierbij naar de 2 aardewerken potjes die nog geheel in tact waren.

Na gedane arbeid gaan de amateur- en beroeps-archeologen genieten van hun welverdiende pauze.

De Gouden broche (Fibula) is van een dunne goudplaat gemaakt met een doorsnee van ongeveer 6,5 centimeter. Omdat goud nogal zacht van aard is, was deze goudplaat voor de stevigheid als een soort deksel op een bronzen plaat bevestigd. Aan de achterkant van deze bronzen plaat zat een speld , waarmee men de broche kon bevestigen op een kledingstuk.

Algemeen